Laatste nieuws

20 nov Song Casting crowns gaat viral door auto-ongeluk
17 okt Leen Koster en Wim Bevelander doen naam Lichtkring eer aan
1 okt Amy Grant werkt aan een nieuw kerstalbum
30 sep Newsboys mag grens met Canada niet over
29 sep Emotioneel moment voor Big daddy weave
28 sep Jamie Grace verkoopt instrumenten
27 sep Chris Tomlin schrijft kinderboek

Gratis Nieuwsbrief

Vul je e-mailadres in en maak gelijk kans op het album 'Este momento' van Trinity.

E-mail adres:

Gospeltime Twitter

Word ook volger van Gospeltime op Twitter en blijf op de hoogte van het laatste gospelnieuws. Meld je aan via de onderstaande button.

Follow gospelmuziek on Twitter

Uitzending terugluisteren

Je kunt de uitzending ook terugluisteren. Daarvoor kun je op de volgende link klikken:

Beluister nu terug

Nu luisteren

Windows
Media Player
RealPlayer

Interview met Sara Groves

Sara Groves Waarom heb je het album "Tell me what you know" genoemd?

Waarschijnlijk gaat de helft van de nummers over mensen die ik heb ontmoet in de afgelopen twee of drie jaar. Deze mensen hebben mij wakker geschud. Ik ontmoette mensen in Rwanda die de genocide hebben overleefd. Zij hebben nu de daders vergeven. Ik kon het niet geloven, moeilijk begrijpen en toch is het zo Bijbels. En ik ontmoette de 15-jarige Elizabeth die als seks-slavin naar een ander land werd gesmokkeld. Zij schreef Bijbelteksten op de muren van de bordelen die haar hielpen deze verschrikkelijke ervaringen te overleven. Zij is nu een vrouw met een bijzonder groot geloof.

Ik besefte dat alle deze mensen God kennen op een manier dat ik Hem niet kende. En ik wil weten wat zij weten. Dus een regel in het lied "In the girl there's a room" zegt: "Tell me what you know about God in the world in the human soul", want zij hebben dingen doorgemaakt die ik niet kan begrijpen. De Bijbel zegt dat we kennen Christus door zijn lijden en Christus trekt zich het lot van onderdrukten aan. Dus er is iets wat ze weten over God, mijn God, dat ik niet eens kan begrijpen.

Het resultaat is een geweldig album dat vooral over sociale rechtvaardigheid gaat. Waarom heb je als openingsnummer "Song for my sons" gekozen?

Het nummer is geïnspireerd door een kaartenbak kaartje dat mijn ops heeft geschreven. Hij was dominee en hij reisde regelmatig naar Engeland om daar te spreken. Hij kreeg een hartaanval in het buitenland en stierf. Zijn vrouw schreef op een kaartenbak kaartje zijn laatste woorden, een aansporing aan zijn kinderen om voor altijd trouw te blijven aan Jezus. De laatste keer dat ik bij mijn grootmoeder was, liet zij mij die kaart zien. Ik vroeg me af hoe mijn kinderen de zin "Mijn moeder zei altijd…" zouden aanvullen.

Song for my sons is gebaseerd op Mattheus 24:12-13, waar Jezus tegen zijn discipelen zegt dat in het eind tijden het kwaad zal toenemen. Hij zegt: "zal de liefde van de meesten verkillen. Maar wie volhardt tot het einde, die zal behouden worden." Ik denk dat mijn zonen zullen worden geconfronteerd met dingen die ik zelfs niet kan begrijpen. En dat kwaad, die duisternis en die pijn zal ervoor zorgen dat zij hun hart willen sluiten. Zelfs nu bouwen gelovigen al muren om hun hart, sluiten de ramen en vergrendelen de deuren. Maar Jezus zegt: "Ik wil dat u uw deur open blijft ondanks het terrorisme. Ik wil uw hart openen en dat u uw God lief heeft evenals uw naasten."

Waar heb je nog meer de inspiratie vandaan gehaald voor de nummers op dit album?

Sara Groves Ik heb het boek Terrify no more van Gary Haugen gelezen over de handel in jonge kinderen in Cambodja. De kinderen moesten werken in de seksindustrie. De organisatie International Justice Mission, onder leiding van Gary Haugen, heeft ervoor dat de seksindustrie is verdwenen in bepaalde gebieden in Cambodja. In het boek Terrify no more vertelt Gary: "In de tijd van de verplettering van de onschuldige, in tijden van grote wanhoop, vroeg ik mij altijd af 'Waar is God?'. Maar nu is mijn smeekbede veranderd. Ik vraag niet meer 'Waar is God?' , maar 'Waar is God's volk?'. Ik herinner me dat ik opsprong toen ik dat las. Ik ging naar mijn man en zei: "Wij zijn niet zoals de barmhartige Samaritaan geweest. Wij zijn degenen die de gewonde man langs de kant van de weg voorbij liepen. Wij hebben almaar excuses om ons niet te bemoeien met het lijden van de mensen in deze wereld. Ik niet voorbij gaan aan het leed, maar helpen waar nodig." De volgende dag werd de Gulf coast in Florida getroffen door de orkaan Katrina. Wij keken elkaar aan en zeiden tegen elkaar: "Heer, wat moeten we doen?" Dus zijn wij in actie gekomen voor de slachtoffer van Katrina.

In de songs op dit album zing je over enorme wereldwijde problemen, maar het gaat ook om individuen, echte mensen van vlees en bloed. Wie zijn de mensen over wie je zingt in het tweede couplet van het nummer "I saw what I saw"?

Dat grijpt mij elke keer weer aan. Ik vind het nog steeds moeilijk om erover te praten. Bij het inzingen van de vocalen voor dit nummer heb ik vele malen mijzelf moeten hervatten vanwege de heftige emoties. Ik hoorde het verhaal van Nagaraj, een man die met zijn vrouw als slaaf werkzaam was in Zuidoost-Azië. Hij werkte zestien uur per dag, zeven dagen per week. Ze hadden drie jonge zonen die op een gegeven moment ook als slaaf werden behandeld. Ze werden geslagen. Ze moesten in de brandende zon werken. Het was hen niet toegestaan om naar school te gaan.

Nagaraj zag elke dag het misbruik van zijn familie en kwam in opstand door te zeggen: "Dit kan niet alleen hun toekomst zijn. Ik kan hier niet mee leven." En God maakte de weg voor hem vrij. Hij kwam in contact met de organisatie International Justice Mission, die een onderzoek heeft uitgevoerd. Uiteindelijk zijn door het onderzoek tachtig mensen van de slavernij bevrijd.

International Justice Mission heeft een subsidie verstrekt en nu beheren Nagaraj en die andere tachtig mensen zelf een fabriek waar bakstenen worden gemaakt. Nu staant de initialen van Nagaraj op elke steen, terwijl in het verleden de eigenaar van de slaven zijn initialen op de stenen liet drukken. En hij hield een steen omhoog en zei: "Dit is de erfenis van mijn zonen - het is vrijheid." In dat tweede couplet van "I saw what I saw" zing ik over de jongste zoon van Nagaraj. Ik dacht na over deze kleine jongen en vroeg mij af: "Wat was zwaarder, het gewicht van de stenen die hij moest tillen? Of het gewicht van de roem die deze kleine jongen door zijn leven met zich meedroeg als beelddrager van God, niet alleen een sterveling? Het perspectief verandert als je zo naar een mensenleven gaat kijken.

In de hedendaagse cultuur is bijna iedereen drukbezet. Hoe kan men bijdragen aan het verminderen van het leed in de wereld? Door naar Afrika gaan?

Sara Groves Ik denk niet dat iedereen naar Afrika moet gaan, hoewel ik wel van mening ben dat iedereen eens een zendingsreis zou moeten maken. Wij hebben bijvoorbeeld meegewerkt aan Blood: Water mission project, waarbij waterputten worden geslagen voor schoon water in Afrika. Een gezin met vijf kinderen hoorde over het Blood: Water Mission project en zij brainstormen met elkaar wat zij konden doen. Zij lazen over hoe ver een vrouw heeft moeten lopen om drinkwater te halen. In hun eigen buurt brachten zij de afstand in beeld die de vrouw moest afleggen. Zij maakten folder met de tekst: "U woont in deze buurt. Dit is de afstand die een Afrikaanse vrouw moet lopen voor onrein water voor haar familie, om haar baby's te voeden en om te koken". In de folder namen zij ook statistieken op. Zij gingen met een emmer langs alle deuren en haalden genoeg geld op om een drinkwaterput te slaan.

Ik denk ook dat het veel mensen niet inzien hoe belangrijk onderwijs en rechtspraak zijn. Wij willen iets doen. En je moet niet onderschatten dat het bij jezelf begint door je meer te verdiepen. Laat je niet verlammen door de enorme hoeveelheid ellende in de wereld, maar richt je op een individu. Mensen worden dan meer mens, en de gesprekken met je vrienden veranderen. Je wereldbeeld begint te verschuiven en vanzelf begin je op te komen voor de zwakken en minder bedeelden in de wereld of in je eigen gemeenschap.