Laatste nieuws

20 nov Song Casting crowns gaat viral door auto-ongeluk
17 okt Leen Koster en Wim Bevelander doen naam Lichtkring eer aan
1 okt Amy Grant werkt aan een nieuw kerstalbum
30 sep Newsboys mag grens met Canada niet over
29 sep Emotioneel moment voor Big daddy weave
28 sep Jamie Grace verkoopt instrumenten
27 sep Chris Tomlin schrijft kinderboek

Gratis Nieuwsbrief

Vul je e-mailadres in en maak gelijk kans op het album 'Este momento' van Trinity.

E-mail adres:

Gospeltime Twitter

Word ook volger van Gospeltime op Twitter en blijf op de hoogte van het laatste gospelnieuws. Meld je aan via de onderstaande button.

Follow gospelmuziek on Twitter

Uitzending terugluisteren

Je kunt de uitzending ook terugluisteren. Daarvoor kun je op de volgende link klikken:

Beluister nu terug

Nu luisteren

Windows
Media Player
RealPlayer

Interview met Brooke Barrettsmith

Op 15-jarige leeftijd had je voor het eerst een paniekaanval. Wat veroorzaakte dat? 

Nou, ik denk dat het is gebeurd omdat het deels erfelijk is. Ook moest ik in die periode omgaan met de stress van het volwassen worden in combinatie met de angst voor de middelbare school. Je weet hoe stressvol de middelbare school kan zijn - en als een vrouw worstelde ik met mijn zelfbeeld. Ik had alle gebruikelijke gevoelens van 'Ik kan het niet bijhouden! Ik ben niet goed genoeg!' In plaats van ermee om te gaan zoals andere meisjes dat doen, ontwikkelde ik paniekaanvallen en irrationele angstgedachten dat ik de volgende dag niet zou halen, of zelfs het volgende moment. Dus het was een zeer intens ding voor een 15-jarige om mee te leven.

Heb je liefde en steun van je ouders ervaren in deze periode?

Ja, ik heb een geweldige opvoeding gehad door een zeer vrome ouders. Mijn vader was mijn voorganger, en mijn ouders waren mijn beste vrienden - we zijn erg op elkaar gesteld. Ik heb ook een goede band met mijn tante, de zus van mijn vader. Zij is aanbiddingsleidster in onze kerk. Soms had ik behoefte aan een vrouwelijk vertrouwenspersoon, en dan niet mijn moeder of mijn vader. Ik heb een aantal mensen bij wie ik terecht kan. Het was soms best een uitdaging om de dochter van een voorganger te zijn, maar voor het grootste deel, hebben we altijd al een transparante en echte relatie gehad.

Hoe heb je dit alles kunnen overwinnen?

Ik wist dat ik op een kruispunt stond: Om te kiezen voor de Heer en mijn paniekaanvallen te overwinnen, of te blijven leven binnen de hekken van komende en gaande angst, nooit wetende wanneer de angst mij weer zou gaan overnemen. Op dat punt was ik mij meer bewust van mijn angst dan van God's aanwezigheid. Dus mijn ouders en ik maakten samen het besluit dat zij mij onder hun vleugels zouden nemen en dat zij mij zouden stimuleren om aan mijn relatie met de Heer te werken. Ook al was ik zo jong, ik moest dagelijks God's Woord lezen en overdenken - om te leren vasten en bidden op een regelmatige basis en te bidden in momenten van paniek en angst. Ik leerde om dit alles aan de voet van het kruis te brengen en daar de Heer te ontmoeten. Misschien zou hij het niet direct allemaal van mij wegnemen, maar hij zou mij in elk geval er doorheen helpen.

Ik wist dat de Heer iets unieks in mijn leven aan het doen was. Op dat moment was God dagelijks mijn hart aan het winnen en werden mijn gedachten door Christus vernieuwd door middel van gebed en dagelijks Bijbel lezen. Zijn Woord zegt: 'Hij heeft ons niet een geest van angst gegeven, maar kracht en liefde en een gezonde geest' - aan dat vers heb ik mij de gehele middelbare school tijd vastgehouden. Mijn identiteit ligt in Jezus, en Hij is de ultieme vrede. Door in het Woord te lezen en door te bidden werd ik langzaam maar zeker door God van mijn dagelijkse paniekaanvallen bevrijd. Zelfs tot op de dag van vandaag voel ik nog wel eens een paniekaanval opkomen, maar nu heb ik geleerd dat tijdig te herkennen en om er afstand van te doen door meteen naar de Heer te gaan.

Heb je ooit medische hulp overwogen?

Ik wist dat ik het niet nodig had. Omdat ik al vanaf jonge leeftijd christen ben, wist is dat de Heilige Geest mij om mijn hart vroeg, omdat mijn hart niet gericht was op het leven met Jezus. Het was gericht op populariteit, uiterlijk, jongens, en het vinden van mijn identiteit in relaties. Ik wist dat ik eerlijk moest worden. Ik had een verantwoordingsplicht. Het betekende dat ik veel dingen aan mijn ouders diende te bekennen, zodat ze mij daarop konden aanspreken, en het maakte onze relatie fantastisch. Precies wat ik nodig had. Goddelijke mentorschap in het leven van een jong persoon is van essentieel belang. Daar zal ik altijd in geloven, en ik hoop dat ik dat ook kan zijn - dat is de reden waarom ik jeugdleider ben in onze kerk.

Maar over paniekaanvallen wordt niet veel gesproken. Een heleboel mensen hebben angststoornissen of gedragsproblemen, en sommigen hebben niet alleen hulp maar ook medicatie nodig. Daar is niets mis mee. Er zijn zelfs mensen in mijn familie die medicatie nodig hebben gehad. Maar voor mij, kwam het neer op een keuze voor het toewijden aan de Heer.

Hoe ben je ertoe gekomen om mee te doen aan American Idol?

Ik denk dat ik 23 was toen ik aan het vijfde seizoen meedeed. Ik denk dat God strategisch heeft gewacht om dingen in de juiste volgorde te doen, zodat ik veel tijd heb gehad voor de ontwikkeling van mijn talenten. Tegelijkertijd heb ik geleerd om met mijn moeites naar de Heer te gaan. In Hollywood heb ik de meeste stress en angst ooit ervaren. Ik bedoel, op het podium zag ik soms letterlijk sterretjes! Ik had zoiets van 'ik ga flauwvallen!' Je denkt dat je hele carrière van dit moment afhangt en dat zorgt ervoor dat veel mensen erg gestresst zijn.

Wat was moeilijker voor jou: de eerste auditie of het naar Hollywood gaan?

Het was de week in Hollywood. De eerste audities vlogen voorbij, maar dan voor de jury optreden en het door mogen gaan naar Hollywood was te gek. Als je naar Hollywood gaat dan eet of salap je niet en dat vergroot de kans op stress en angst. Zelfs mensen die normaal gesproken geen paniekaanvallen hebben, zeggen opeens: 'Ik ben aan het hyperventileren!" En ik zei tegen hen: 'Laat mijmet je bidden. Ik zal je vertellen wat dat is.'

Had je de gelegenheid om andere deelnemers te vertellen over het Evangelie?

Ja, ik heb met een heleboel mensen gebeden die niet wisten hoe zij met zo'n stress moesten omgaan. Omdat ik daar al mee te maken heb gehad, wist ik hoe ik ermee moest omgaan. Mijn zus en ik hebben samen auditie en we mochten allebei naar Hollywood. Dus we hebben met heel veel mensen gebeden die angst hadden. Zelfs atheïsten zou zeggen: 'Ik neem alles aan om de stress te verlichten!'

Het was in eerste instantie niet jouw idee om aan de auditie voor American Idol mee te doen. Je bent gewoon met jouw zus meegegaan, of niet?

Ja, en ik ben iets verder dan haar gekomen. In de top 40.

Hoe heb je het ervaren dat zij naar huis werd gestuurd en jij mocht blijven?

Het was zwaar, want eerlijk gezegd heb ik voor haar meegedaan. Zij was echt enthousiast om mee te doen aan de show. We deden er een beetje gek over, bijna als een grap. Maar we hebben allebei auditie gedaan, en op een gegeven moment tijdens het proces leek het alsof zij door zou gaan, maar uiteindelijk werd ik door de jury uitgekozen. We hebben jaren samen muziek gemaakt. Ongeveer zes jaar vormden we als duo een band, dus ik denk dat ik nog geen eigen identiteit heb ontwikkeld. God heeft mij als individu ook iets unieks gegeven. Het is wel gaaf, want in de band zong ik de back-up vocalen voor mijn zus. Ik denk dat God wist dat ik een aanmoediging nodig had om als solo-artiest te beginnen. Dus hadden we zijn als duo uit elkaar gegaan voordat we aan American Idol meededen.

Hoe brengt je American Idol ervaring jou op het volgende niveau?

Dat is een goede vraag. Ik denk dat het nodig was dat God mij vertrouwen gaf, en het is raar dat Hij zoiets als American Idol gebruikt om dat te doen. Ik heb een hekel aan wedstrijden, weet je. Ik geloof dat God voor ons alleen een roeping heeft om deze wereld te dienen. Ook hielp het mij om de passie voor muziek te behouden. Ik had in Nashville al relaties ontwikkeld samen met mijn zus. American Idol was voor mij het definitieve duwtje in mijn rug en mede dankzij het programma heb ik de juiste mensen in de christelijke muziek-industrie ontmoet. Je moet zoveel mogelijk mensen spreken en steeds op de voorgrond treden. De meeste mensen kunnen aangeven of iemand echt is of niet. Dit is wie ik ben, en ik ben gezegend met de mensen bij Essential Records die in mij geloven.