Laatste nieuws

20 nov Song Casting crowns gaat viral door auto-ongeluk
17 okt Leen Koster en Wim Bevelander doen naam Lichtkring eer aan
1 okt Amy Grant werkt aan een nieuw kerstalbum
30 sep Newsboys mag grens met Canada niet over
29 sep Emotioneel moment voor Big daddy weave
28 sep Jamie Grace verkoopt instrumenten
27 sep Chris Tomlin schrijft kinderboek

Gratis Nieuwsbrief

Vul je e-mailadres in en maak gelijk kans op het album 'Este momento' van Trinity.

E-mail adres:

Gospeltime Twitter

Word ook volger van Gospeltime op Twitter en blijf op de hoogte van het laatste gospelnieuws. Meld je aan via de onderstaande button.

Follow gospelmuziek on Twitter

Uitzending terugluisteren

Je kunt de uitzending ook terugluisteren. Daarvoor kun je op de volgende link klikken:

Beluister nu terug

Nu luisteren

Windows
Media Player
RealPlayer

Delirious? - Kingdom of comfort (CD)

Cijfer: 6,0
Stijl: Rock
Beste song: Kingdom of comfort

Releasedatum: April 2008
Label: Sparrow Records

Het album 'Kingdom of comfort' start direct met de boodschap die Delirious? wil brengen. Ze willen gered worden van hun luxe en willen geen koningschap meer hebben over materiële zaken. Wie kent het niet? In een wereld als deze draait het steeds meer om de nieuwste mobiel, de merkkleding, luxe auto's etc. Op dit tiende album van Delirious? had ik persoonlijk wel meer van de mannen verwacht. Het is en blijft een lekkere Delirious? sound, maar toch. Tekstueel gezien zijn ze wel vooruitgegaan. Dit komt waarschijnlijk ook omdat ze op reis zijn geweest naar veel derde wereld landen. Ze zijn de luxe verschrikkelijk beu geworden.

Terwijl ik normaal gesproken meer van de wat ruigere nummers ben vind ik gek genoeg nu juist het nummer 'How sweet the name' een stuk beter dan de rest. Ook vind ik 'Break the silence' erg goed, maar ik vind hem ook erg veel op een ouder nummer 'Rain down' lijken. Toch blijft 'Kingdom of comfort' het beste nummer, vanwege de tekst. Ik dacht eigenlijk dat Delirious? een hoogtepunt zou maken met het tiende album, daar heb ik mij in vergist. Het album klinkt lekker, zoals altijd. Mede door de goede stem van Martin Smith en voor de laatste keer de geweldige sound van de drummer Stewart Smith. Deze laatste is helaas gestopt met de band om meer met zijn gezin te kunnen zijn. De band heeft best een leuk album afgeleverd, maar ik had meer verwacht. De teksten zijn goed, maar muzikaal gezien is het teveel van hetzelfde. Helaas!

Ruud Brakel