Laatste nieuws

20 nov Song Casting crowns gaat viral door auto-ongeluk
17 okt Leen Koster en Wim Bevelander doen naam Lichtkring eer aan
1 okt Amy Grant werkt aan een nieuw kerstalbum
30 sep Newsboys mag grens met Canada niet over
29 sep Emotioneel moment voor Big daddy weave
28 sep Jamie Grace verkoopt instrumenten
27 sep Chris Tomlin schrijft kinderboek

Gratis Nieuwsbrief

Vul je e-mailadres in en maak gelijk kans op het album 'Este momento' van Trinity.

E-mail adres:

Gospeltime Twitter

Word ook volger van Gospeltime op Twitter en blijf op de hoogte van het laatste gospelnieuws. Meld je aan via de onderstaande button.

Follow gospelmuziek on Twitter

Uitzending terugluisteren

Je kunt de uitzending ook terugluisteren. Daarvoor kun je op de volgende link klikken:

Beluister nu terug

Nu luisteren

Windows
Media Player
RealPlayer

National Treasure 2: Book of Secrets (Film)

Titel: National Treasure 2: Book of Secrets
Cast: Nicolas Cage, Hellen Mirren en Diane Kruger
Filmmaatschappij: Jerry Bruckheimer Films
Tijdsduur: 124 minuten
Genre: Avontuur
Regie: Jon Turteltaub
 

 

In 2004 boekte National Treasure een redelijk succes. De combinatie van humor, puzzels en actie werkte goed en de film was de over de gehele linie amusant. Een vervolg kon natuurlijk niet uitblijven en in dit tweede deel passen ze de succesformule van de eerste film weer toe. Met Hellen Mirren en Ed Harris om de sterfactor van de film nog iets te vergroten en met bekendere en in potentie spannendere settings willen de makers het publiek de bioscoopzaal in lokken. Maar de verhaalstructuur is nagenoeg ongewijzigd, de puzzels liggen in dezelfde lijn en met de minimale intelligentie die gevraagd wordt van de kijker is het af te vragen of het niet beter is om gewoon National Treasure 1 in de DVD speler te duwen. Weet dit tweede deel voldoende afwisseling aan te brengen op de formule om bioscoopwaardig te zijn?

In dit deel wordt een voorouder van Benjamin Gates in diskrediet gebracht als er een document opduikt die bewijs levert van zijn deelnameschap in de moord op president Lincoln. Ben is niet overtuigt van het bewijs en wil de naam van zijn familie zuiveren. Om de onschuld van zijn overgrootvader te bewijzen zullen ze een schat moeten vinden, die Gates overgrootvader veilig gesteld zou hebben voor de vijand. De zoektocht begint zodra ze een aanwijzing vinden op de verloren pagina. Maar de jacht op de schat zou niet National Treasure waardig zijn als er niet een andere partij in het spel was die ook belang had om de schat te vinden.

Lijkt op…

Net als in deel één zorgt Riley Poole voor de humoristische noot, Jon Voight (met als nieuwe partner Hellen Mirren) voor het ouderlijke verstand en zorgen het team Ben en Abigaile voor al het denkwerk. Alle verhaalelementen, de gehele opbouw, alle plottwisten…alles hebben we al eerder gezien. Waar deel één de kijker nog enigszins nieuwsgierig wist te houden, omdat het niet altijd even voorspelbaar was, hebben ze in dit tweede deel niet eens de moeite genomen om een onvoorspelbare plottwist erin te gooien. Van het aanzwellen van de National Treasure theme tot de ontdekkingen en achtervolgingen: niets valt buiten het verwachtingspatroon van de kijker. De acteurs lijken op automatische stand te staan en van karakterontwikkeling is al helemaal geen sprake. De makers spelen duidelijk op safe met dit vervolg en doen niets wat ze in het eerste deel niet gedaan hebben. Maar hoe jammerlijk het ook is, deze punten van kritiek zijn slechts nog maar een voorproefje. Niet alleen kampt de film met problemen op het gebied van originaliteit en gedurfdheid, er is ook een totaal gebrek aan geloofwaardigheid.

Schatzoeken voor Dummies

In deze film wordt er als kijker niets van je gevraagd. Je hoeft niet mee te denken, niet mee te voelen…alleen te kijken en af en toe te lachen. Maar toch weet National Treasure het voor elkaar te krijgen om de toeschouwer zich enorm dom te laten voelen. De puzzels worden in een fractie van een seconde opgelost en het kidnappen van de president gaat Benjamin zo gemakkelijk af, dat er maar twee mogelijke verklaringen voor zijn. Of Gates is een genie zoals we nog nooit op de aardbol rond hebben zien lopen óf de makers zijn ergens finaal de mist in gegaan. Meest waarschijnlijk is het tweede antwoord. Het schatzoeken gaat Gates en co ongelofelijk gemakkelijk af en de aanwijzingen zijn zo afgezaagd, dat het lijkt alsof ze het niet nodig vonden om een script te maken en alles maar ter plekke bedacht hebben. Dit gecombineerd met het gebrek aan originaliteit resulteert in een volledige afwezigheid van spanning. Flinke punten van kritiek, die slechts gedeeltelijk kunnen worden opgevangen door de positieve aspecten van de film. Dit deel neemt zichzelf namelijk nog minder serieus dan het vorige deel en dat verzacht het gebrek aan geloofwaardigheid. Een minder serieuze film hoeft niet per se geloofwaardig te zijn, maar voornamelijk amusant. De humor zorgt meerdere malen voor een glimlach op je gezicht en de film is lekker licht om te kijken. De settings zijn goed verzorgd en de soundtrack heel degelijk. Ook zit er een lekker vaart in de film, en dat zorgt mede ervoor dat de film, ondanks het totale gebrek aan spanning, toch op de een of andere manier boeiend blijft. De eerste film had een hoge amusementswaarde en dit tweede deel is ook amusant te noemen. De vraag hoe alles opgelost wordt is eigenlijk de enigste vraag waarvoor je als kijker naar deze film zou moeten kijken en het antwoord erop is niet geheel onbevredigend. Al is de rest van de film dat helaas wel.

Conclusie:

Een kopie van het eerste deel, die helaas op meerdere punten flink de mist in gaat. Het gebrek aan originaliteit, spanning en geloofwaardigheid nekt de film. De film heeft nog steeds een leuk humoristisch element in zich, maar het is haast beschamend om te zien hoe weinig moeite de makers hebben gedaan om met iets nieuws te komen. De positieve elementen worden ondergesneeuwd door de negatieve. Een puur commerciële zet, zonder enkele ambitie om te verassen. De film is het geld van je bioscoopkaartje geenszins waard. Een keer huren en dan weer vergeten is het advies.

Waardering: 2/5

Frank van Wijhe